Donderdagavond mocht ik invallen in Caissa 8 tegen het Probleem. Het werd een gedenkwaardig debuut,met die ene mooie morra zet. Helaas verloor het team met 4½-3½.
 Coen Venema (1747) | - |  Ger Kemper (1732) |
De titanenstrijd tussen Philip en Felix is door laatstgenoemde gewonnen; Martijn had weinig moeite met zijn partij tegen Kaj. Felix en Martijn blijven hierdoor voorlopig de favorieten voor de herfsttitel. Maar vlak de achtervolgende groep niet uit! Verrassend zijn de hoge posities op de ranglijst van debutant Tijke en de voortvarende madonna Elena. Daarachter zit de subtop van Simon tot Luuk die hun kansen nog willen benutten om een gooi naar het herfstkampioenschap te doen. Er zijn nog tien rondes te gaan tot de kerst, dus er is nog van alles mogelijk.
De partij van Felix tegen zijn broer Elias stond min of meer in het teken van de revanche van de halve finale partij van de play-offs van vorig jaar die Elias toen verrassend won. Deze keer liet Felix geen twijfel bestaan wie er de betere speler was. Na al snel een materiele voorsprong te hebben opgebouwd kon hij ook zijn positie op het bord versterken en won overtuigend de partij. Hiermee stijgt hij naar de tweede plaats op de ranglijst achter Martijn en is duidelijk een favoriet voor het kampioenschap.
Omdat de captain geacht wordt om het goede voorbeeld te geven en daarom het eerste verslag schrijft, was ik blij dat ik na een zet of 16 compleet gewonnen stond. En dan heb ik het niet over een klein positioneel voordeeltje of zo. Vriend Fritz perste er een +10 in mijn voordeel uit. Dat moet natuurlijk zelfs voor mij garant staan voor een vlotte finish, zodat ik mijn teamgenoten de rest van de middag eens goed in de gaten zou kunnen houden om daar later wat mild-kritische woorden aan te wijden.
De promotieplannen van het eerste gaan voorlopig de ijskast in. Zaterdag zat er weinig mee, en viel veel tegen. Marc speelde snel remise, Piet won snel en Robert overleefde met wit de opening niet.
Hierna was het even wachten tot de tijdcontrole voor de volgende serie uitslagen. Gertjan offerde zijn dame voor twee stukken, en kreeg bijna voldoende compensatie tot hij blunderde. Juan gaf een kwaliteit weg en was vervolgens kansloos. Arno liet een mooie stelling tot remise vervlakken. Michael liet zijn tegenstander onder aanhoudende druk bezwijken. Dit alles leidde tot een tussenstand van 3-4, maar de vooruitzichten waren desondanks rooskleurig. Aan de resterende drie borden leken overwinningen van Paul en Alje zeker, en Rob stond minder maar lang niet verloren.
Toen ging het mis:
Paul had op fraaie wijze een gewonnen eindspel bereikt. In plaats van opgeven verzon zijn tegenstander een duivelse list:
Vandenbussche - Van der Sterren, 17 september 2011
