Het was de wedstrijd van de waarheid. Caïssa tegen Purmerend. Erop of eronder! Wij staan achtste op de ranglijst, en twee matchpunten voor op nummer 9 Wageningen en drie op nummer 10 Philidor Leeuwarden. We moeten eigenlijk winnen om kansen op handhaving in eigen hand te houden.

Maar Purmerend? Dat is geen makkie. Het team heeft al drie matchpunten meer dan wij. En het is ook gewoon een sterk team. Er spelen een paar IM’s, een paar FM’s en verder gewoon een aantal heel goede spelers. De meeste spelers van Purmerend kennen we wel. Zo heeft Ivo Knottnerus een paar jaar interne bij Caïssa gespeeld. Verder is supersnelschaker IM Hing Ting Lai overbekend bij ons. En natuurlijk good old IM Pieter Hopman! Hij werd enkele jaren geleden IM door in een KNSB-wedstrijd tussen Caïssa en Purmerend beslist NIET tegen mij te spelen. Het verzoek was destijds of hij kon schaken tegen iemand met een rating van boven de ELO 2170; want dan kon hij een IM-resultaat scoren. Destijds was ik de enige van Caïssa-1 die daaronder zat, dus eigenlijk was het verzoek toen of Pieter tegen wie dan ook, maar niet tegen mij, kon spelen. De derde IM van Purmerend is Barry Brink. Dat is de speler die mij in 2011 van mijn tweede toernooizege in het Eijgenbroodtoernooi afhield door de beslissende laatste rondepartij te winnen. Destijds waren we ongeveer even sterk, maar later werd Barry in rap tempo IM. Ook FM Tobias Kabos speelt in de gelederen van Purmerend. Ooit glorieus winnaar van een prestigieus Amsterdams jeugdtoernooi (door mij georganiseerd), maar tegenwoordig woonachtig in Roemenië. Verder is de herintredende Moosa Azadmanesh wellicht een naam die mensen nog kennen van een jaar of 30 geleden. In elk geval hield ik hem 30 jaar geleden van een toernooizege in een weekendtoernooi af door hem te verslaan. Hij was toen een groot jeugdtalent in Nederland, maar is vervolgens 20 jaar of zo uit de schaakwereld verdwenen geweest. En dan Dennis Rosegg: in de PGN-file die ik had rondgestuurd aan mijn clubgenoten kwam ik een partij van 40 (!) jaar geleden tegen van hem tegen onze veelvoudig clubkampioen wijlen Niek Narings (later: Niek Seelemeijer).

Kortom, een sterk team, dat Purmerend, met veel schakers die wij kennen.

Maar gelukkig was Purmerend ernstig verzwakt. Ze hadden drie invallers opgesteld. Dat leverde ons 3 punten op. Op de overige zeven borden vochten de echte eerste-teamspelers tegen elkaar. En daar gingen we met 6½ – ½ (!!) ten onder. Kortom, een collectieve wanprestatie van jewelste. Met het schaamrood op de kaken dropen alle Caïssa-1 spelers, van wie ik in dit verslag helemaal niemand bij naam heb genoemd, af.

En nu was het afwachten op de uitslagen om te zien of we nog steeds voor Wageningen zouden staan. Zij stonden immers maar 2 matchpunten en 3 bordpunten achter. En Wageningen, tja, toch ook een heel erg sterk team. Met enkele IM’s en grootmeester Ivan Sokolov in de gelederen. Maar ziet, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Wageningen bleek met 8-2 verloren te hebben van Paul Keres-2. We zijn dus 1½ bordpunt uitgelopen en dus ziet de wereld er plotseling een stukje rooskleuriger uit voor Caïssa-1.

Tot slot nog de uitslagen:

En de tussenstand na 8 rondes: