Bij de door het Max Euwe Centrum gehouden feestelijkheden ter gelegenheid van Euwe's wereldkampioenschap 75 jaar geleden mocht ik, na loting onder de inzenders van de Schaakcanon, aantreden in één van de afsluitende simultaans. Ik was toebedeeld aan Anish Giri, maar toen ik de fraaie spiegeltent op het Euweplein binnenkwam bleek een aantal deelnemers door de ijselijke weersomstandigheden thuis te zijn gebleven en kon ik doorschuiven naar de simultaan tegen de wereldkampioen. Voor een eenvoudige schaker als ik uiteraard een bijzondere gebeurtenis, en het werd bovendien een best aardige partij.

Het duurde alleen wel even voordat ik kon beginnen: een onverlaat bleek -niet helemaal onbegrijpelijk- zijn kans schoon te hebben gezien het onbezet gebleven bord te naasten. Terwijl de anderen al bezig waren werd ik aanvankelijk aan een inderhaast aangevoerde extra tafel aan een leeg bord geplaatst. Dat kwam mij op een brede grijns van Anand te staan toen hij voor de eerste keer langs kwam, maar uiteindelijk kon ik toch plaatsnemen op de voor mij bestemde en inmiddels weer ontruimde plek. Organisatie en deelnemersveld kenden overigens een hoog Caïssa-gehalte, wat het deed voelen als een thuiswedstrijd. Tot mijn vreugde kwam ook nog een van mijn lievelingsopeningen op het bord.

Viswanathan Anand

-

Bert Westera