De wedstrijd tegen Promotie uit Zoetermeer kende een wat merkwaardige start. Een onzer auto's volgeladen met de borden 5 t/m 7 reed naar het verkeerde speellokaal en Geert, die op eigen gelegenheid ging, was vergeten dat we een uur vroeger begonnen dan normaal. Daardoor arriveerde hij veel te laat in het pittoreske Zoetermeer. Desondanks kreeg hij een goede stelling maar toen hij remise kreeg aangeboden ging hij, mede met het oog op zijn tijdsachterstand, akkoord. Daarna verloor Robert Jan die een kwaliteit tegen een pion achter was gekomen. Net toen ik dacht dat er compensatie gloorde was de partij afgelopen, dus mijn evaluatie van zijn stelling zal wel door valse hoop zijn ingegeven. Wim speelde een Gruenfelder die hij op zijn duimpje kende. Zijn tegenstander ook helaas, en volgens Wim verbeterde deze zelfs de theorie. Nou, dan heb je als witspeler natuurlijk weinig voordeel en de partij werd remise. Ondertussen stond Martijn moeilijk. Hij had gisteren zijn eigen Promotie gevierd, niet uit Zoetermeer maar in de geneeskunde. Onze hartelijke felicitaties! Zijn voorbereiding had er niet onder geleden want hij had tot diep in de nacht de Pilsvariant bestudeerd. Toch speelde hij de volgende dag liever de Draak maar door vermoeidheid misschien speelde hij het allemaal wat langzaam en toen moest de jonge doctor de vlag strijken.

Eric had op bord 1 een erg sterke tegenstander, FM Bannink, en de Slavische partij pakte hij wat slapjes aan. De zwarte manschappen kregen erg veel ruimte op de damevleugel en dat initiatief werd Eric fataal. Heeft u geteld? We staan 4-1 achter en alleen Angelo, Kees en Olaf spelen nog. Dus als die alle drie winnen is een matchpunt gered. Kees speelde formidabel en liet zijn jonge tegenstander, Nederlands kampioen onder 13 jaar heb ik me laten vertellen, alle hoeken van het bord zien. Dat zou 4-2 zijn, Angelo had een plus maar ondergetekende niet. Na een moeizame opening had ik een erg passieve stelling en geen aanknopingspunt om op winst te spelen. Met de stand 4-1 bood mijn tegenstander op de 41e zet tactisch remise aan. Ik wachtte even af wat er zou gaan gebeuren. Kees liet zich geweldig flessen en kwam in een niet meer te winnen toreneindspel terecht, remise dus. Ik vond het erg jammer voor Kees dat zijn goede spel niet met een vol punt beloond werd maar was blij dat ik een (veel) mindere stand niet hoefde door te spelen. Opgelucht gaf ik ook remise en datzelfde resultaat bereikte Angelo, al met al een 5 1/2- 2 1/2 nederlaag.
Het vijfde droomde twee a drie rondes van een verrassing in de vorm van een kampioenschap. Het is een wreed ontwaken, maar laten we ons maar gewoon op lijfsbehoud in de derde klasse richten.