Dinsdag 17 januari jl. heeft C11 verzuimd een grote stap in de richting van het kampioenschap te zetten in klasse 3A. Het heeft een week van wonden likken gekost, maar hier zijn we dan toch met een verslag. Alles behalve watjes, zijn wij van C11.
Zes matchpunten hadden we verzameld en maar liefst 18 bordpunten. Vergelijkbaar met 8 gepotte rode en zwarte ballen bij snooker en wie denkt er dan niet stiekem aan een maximum break? De vooruitzichten waren niet ongunstig. Tegenstander ENPS4 kon ons niet in hun thuishaven ontvangen. Oude bekende Theo Hendriks had het verzoek doen uitgaan of de match kon plaatsvinden in Huize Lydia, wat ons niet bepaald slecht uitkwam. Bovendien waren we aan alle borden favoriet.

Het kan niet op. Terwijl velen van ons dertiende met hun gedachten in Wijk aan Zee waren, wisten we toch voor onze externe competitiewedstrijd tegen Almere met 8 spelers aan de start te verschijnen. Dat is op zich al een prestatie. Onze tegenstanders konden daar niet aan tippen en moesten het hele clubgebouw uitkammen op zoek naar invallers.

Op dinsdag 17 januari heeft het KNSB-bekerteam van Caissa gewonnen van Paul Keres uit Utrecht. De reguliere wedstrijd eindigde in 2-2 waarna snelschaken de beslissing moest brengen. Daarin won Caissa overtuigend met 3,5-0,5.

Van der Sterren - Ten Hertog rem (rem)
Bezemer - Wemmers rem (1-0)
Timmermans - Lombaers 1-0 (1-0)
Van Hengel - Hommerson 0-1 (1-0)

Ivo Timmermans (2250) - Peter Lombaers (2246), 17 januari 2012

Caïssa 6 loopt beslissend in op koploper
(De) Cruijff solliciteert naar bord 9
Promotie kwestie van 1 goede wedstrijd

Huilen was het zeg ik u, huilen. Al onze goede voornemens voor dit seizoen! Eindelijk zouden wij de hooggespannen verwachtingen waarmaken en ons onmiskenbare talent verzilveren in de zo verdiende promotie. En dan die dramatische wedstrijd tegen Amstelveen - van de weeromstuit is het Vermaledijde Vijfde zomaar, en vermoedelijk per ongeluk, wedstrijden gaan winnen, om onze vermeende non-promotie op te vangen met een non-degradatie!

Wraak, zeg ik u, wraak! Het Vastgeroeste VAS zou eraan moeten geloven. Bloed wilden wij zien, zweet, tranen. Lage trucs, gemeen spel, oorlog, moord en doodslag. Wij werden niet teleurgesteld - behalve door Wilbert natuurlijk.

Na voorgaande twee wedstrijden nipt op het laatst te hebben verloren, ging
het gisteravond weer mis. Met twee invallers Wim en Tony trad mee aan tegen
het sterke Almere 2 (1900 +) . 
Lees meer... Commentaar toevoegen