IM Maurice Aué
Schepen op zee
door
Het bericht over het overlijden van Maurice Aué heeft me geraakt. We hebben in de loop der jaren tientallen partijtjes gespeeld. Dat ging altijd op een plezierige manier met af en toe wat plagerijen.

‘Wat moet ik nou doen?’ vroeg hij geregeld. ‘Altijd bewegen!’, was dan mijn standaard advies. Het eerste partijtje kan ik me nog herinneren. Maurice begon met zijn standaardzet Pc3 en na een paar zetten vroeg hij ‘Remise?’. Nou ja, nee natuurlijk. Dat was het begin van een lange reeks ontspannen partijen en vluggertjes.

We schaakten vaak op de zondagmiddag in de Laurierboom. Samen met Leo Oomens, Pim Zonjee, Ed Leuw Wim Suyderhoud en Wilfred Oranje. Rond Maurice hing altijd iets van een mysterie, iets geheimzinnigs. Soms zagen we hem weken niet en dan opeens was hij er weer. Hij had schepen op zee heette het dan. Hij wilde nooit gefotografeerd worden. Liep zelfs geagiteerd het café uit als een nietsvermoedende toerist een leuke foto van schakende mannen wilde maken. De koekjes bij de koffie gingen mee voor het paard van Maurice. Toen hij twee jaar geleden erover begon zijn lidmaatschap op te zeggen, ging het zoals Wim memoreerde. ‘Dat vinden wij niet goed, Maurice!’. En hij bleef, maar in het afgelopen seizoen hebben we hem nauwelijks gezien.

Nadat ik een keer op verzoek voor het clubblad mijn teamgenoten kort had gekarakteriseerd, liet hij me weten dat hij dat geslaagd vond. Hij wilde weten wat ik over hem geschreven zou hebben. Dat vroeg hij een paar keer. Ik ging er niet op in. Hij hield aan. ‘Ik betaal je ervoor’, zei hij zelfs een keer. Ik ben er niet op ingegaan. Maar in gedachten wist ik: Maurice Aué: sfynx. Hij kan kendo. Hij kan zomaar weg zijn.
Zeldzaam: Maurice op de foto met Willem Grünbauer en Branko Skoric op de achtergrond.

  1. Wim Suyderhoud

    Wim Suyderhoud zei op :

    Hij nam nooit drankjes aan, maar was zelf bijzonder vrijgevig. Hij gaf grote fooien. Hij was een fan van CN.

Reactie achterlaten